Anonieme AI-geheimen: hoe kunstproject 'What We Tell AI' onze intieme band met technologie blootlegt

Het idee ontstond uit een behoefte aan menselijkheid in het debat over kunstmatige intelligentie. Kunstenares en onderzoeker Olivia Tai (26) ergerde zich aan de abstracte en vaak theoretische discussies over de impact van AI. Om het gesprek dichter bij het dagelijks leven te brengen, vatte ze het plan op om anonieme bekentenissen te verzamelen over hoe mensen technologie daadwerkelijk gebruiken. Met een opvallend rood bord en een doos vol blanco kaartjes trok ze door de straten van onder meer San Francisco, San Jose en New York.

Het resultaat van haar initiatief is het online kunstproject What We Tell AI. Op de bijbehorende website publiceert Tai een gestaag groeiende verzameling handgeschreven notities van voorbijgangers. De inzendingen lopen sterk uiteen: van werknemers die bekennen hun leidinggevenden te voorliegen over AI-gegenereerde e-mails tot scholieren die stellen dat niet-gebruikers "overachievers" zijn. Eén van de meest opmerkelijke reacties kwam van iemand die de stem van een ex-partner had gekloond met AI om het verwerkingsproces na een breuk af te sluiten.

Emotionele band met technologie

De verzamelde verhalen illustreren een bredere maatschappelijke trend waarin de grens tussen mens en machine vervaagt. Uit onderzoek van Elon University en YouGov blijkt dat 27 procent van de volwassen Amerikaanse internetgebruikers significante emotionele of sociale interacties met AI-systemen heeft. Tai ziet dit dagelijks terug in haar archief, dat uiteenlopende ervaringen bevat zoals huwelijksgeloften geschreven door ChatGPT en romantische relaties met chatbots.

Het project begon aanvankelijk als een interactieve oefening tijdens workshops over de impact van AI op de maatschappij. Door deelnemers anoniem hun geheimen in een kom te laten leggen en deze hardop voor te lezen, werd het gesprek volgens Tai direct persoonlijker en realistischer. Na een geslaagde proef in het Dolores Park in San Francisco besloot ze het concept uit te bouwen tot een grootschalige verzameling.

Regionale verschillen en nieuwe normen

Tijdens het verzamelen van de inzendingen bemerkte Tai duidelijke culturele verschillen tussen de steden. In New York heerste volgens haar meer schaamte over het uitbesteden van taken aan AI, en waren voorbijgangers vaak argwanend dat ze gefilmd werden door een content creator. In de techregio rond San Francisco is AI-gebruik daarentegen al veel meer geaccepteerd, al dachten respondenten daar juist vaker dat Tai marktonderzoek deed voor een techbedrijf.

Tai noemt de verzameling een antropologische momentopname van hoe nieuwe sociale normen rondom AI ontstaan. Nu het project interesse trekt vanuit onder meer Mexico, Australië en China, werkt ze samen met ontwerper Arin Pantja aan het verder digitaliseren en internationaal uitbreiden van het archief.